Historische Vereniging Sliedrecht

De vereniging waar verleden en toekomst elkaar ontmoeten… 



Kapper Van der Giessen is druk bezig in zijn kapperswinkel. Vrouw Smits komt net naar buiten. Haar nieuwe permanentje beschermt ze met een plastic regenkapje. Gek, īt is mooi zonnig, maar toch. Een van de deelneemsters weet te vertellen dat vrouw Smits vanavond naar een bruiloft moet. Zodoende dus. Misschien loopt ze dan ook, īn paar huizen verder, wel bij Elsenaar, dīn drogist, binnen voor īn lekker īluchie`. 

De volgende stoep duikt op. īt Is de Baanstoep. Iemand weet voor zeker te vertellen dat hier ooit een touwslagerij met een touwbaan is geweest. Een ander meent te weten dat de naam afkomstig is van ene familie Baan. Moeten we maar eens navraag naar doen!


We zijn wel in īn stoepengebied beland. Daar heb je de Smidsstoep al. Heel wat paarden zijn daar īin het hangen van de stoep` beslagen. In de stoep zien we ook De Jong, de bakker, nog. Hij was vanmorgen al vroeg op om zijn verse brood op tijd gebakken te hebben.
Loodgieter Van der Graaf komt net bij hem vandaan. Een heel tarwebrood en halfje wit heeft hij onder de arm. "Kon nog net voordat ik op karwei zou gaan," zegt hij in het voorbijgaan. Bij Donk die in de Prutsebuurt - een andere naam voor de Smidsstoep - woont, moeten nodig een paar kranen vervangen worden.



Aan d'n andere kant van de stoep zien we de autospuiterij en de schilderswinkel van De Vries. Een Fordje staat mooi glanzend voor de deur. īt Ziet er weer als nieuw uit.
Voor we er erg in hebben staan al weer bij de volgende stoep, īt Klaaine Stoepie, dat ook wel īt Stoepie van Van Straote genoemd wordt. Gelijk daarna staan we al in de Schoolstoep. Bakker Slob biedt voor īn zacht prijsje spritskoeken aan. Vier voor īn kwartje. Ze worden grif gekocht door de mannen en vrouwen van onze groep. Tevreden kijkt Slob ons na. 

De Schoolstoep heeft, wat de naam betreft, alles te maken met 't Hakkenesse school. 

De gereformeerde school waar de kinderen uit heel Sliedrecht naar toe kwamen. De school zien we onder aan de dijk in de diepte staan. Op het plein spelen geen kinderen. De pauze is net voorbij. De meester en de juffrouw die opgelet hebben of de leerlingen elkaar niet aftuigen, zijn ook weer in hun lokaal.