| Even schrikken… Voor wie lange tijd niet aan het ‘dijksie’ is geweest, zal het best even schrikken zijn om de geboorteplaats terug te zien. Komt men vanuit Giessendam dan zoekt men tevergeefs naar de woningen binnendijks. De vertrouwde weilanden achter de verdwenen woningen zal men eveneens niet meer aantreffen. Waar vroeger de slootjes, vaak omzoomd door rijen knotwilgen, een plaats boden aan vissen, eenden en waterplanten, vindt men nu een huizenzee. De dijk is meer dan voorheen als een waterkering aanwezig. |
|
| Bij de dijkverhoging dienden de vele panden tussen de Kaoi en de Boslaan te verdwijnen. Hierbij ging het niet alleen om woonhuizen, maar ook om andere gebouwen. Winkels, de synagoge, boerderijen, een kantoorgebouw, enz.
Op deze en de volgende bladzijden zullen we ‘Oud-Sliedrecht' tussen de Kaoi en de Zaoi’ in woord en beeld proberen te schetsen. |
|
|
|
Stonden daar dan zulke belangrijke zaken? Wat dacht u van het moederbedrijf van Den Besten kaashandel? Bode Vlot! Wat te denken van de boerderij van familie Vink, een boerenbedrijf annex melkhandel. Om veel panden valt niet echt te treuren, hoewel elke woning voor de bewoners een eigen gevoelswaarde gekend zal hebben. Er moesten echter ook heel wat gebouwen verdwijnen waar de slopershamer veel te vroeg voor kwam. Wat we het meest missen is het vertrouwde totaalbeeld. Aan de eeuwenoude lintbebouwing is een eind gekomen. De vaak fraaie woningen op de vroegere weilanden in ‘De Grienden’ kunnen het nostalgische beeld niet vergoeden. |
| Over nostalgie gesproken. Een beeld dat zeker ook aan de omgeving van vroeger herinnert is het silhouet van de gasfabriek |
|
|
|
Kreukniet Bij velen zal de kruidenierszaak van de familie Kreukniet nog wel bekend zijn. We kunnen hier duidelijk spreken van een typische buurtwinkel. De klanten kwamen vooral uit de directe volksrijke omgeving van de winkel. Daarnaast zal de heer Kreukniet, zoals gebruikelijk was, ook wel zijn waren bij klanten in andere delen van de gemeente thuisbezorgd hebben. Als we even naar binnen kijken zien we van achter de toonbank de winkelier die de gewenste waren aanreikt vanuit de vakken achter zich. Let u eens op de weegschalen. Suiker, stroop, koekjes het moest allemaal afgewogen worden. Wat een verscheidenheid aan artikelen op zo’n klein stukje ruimte. Alles heel knus. De komst van de diverse supermarkten heeft hieraan echter een eind gemaakt … De winkel was gevestigd naast de synagoge. Het kerkje van de joden diende al lang niet meer als synagoge maar men gebruikte het als opslagplaats van goederen. |
 
|
|
