Dit is een beeld uit het begin van de jaren vijftig. U ziet hier de Sliedrechtse huisarts G.B. vanLeeuwen op zijn Solex-brommertje op de Adriaan Volkersingel. Zo’n Solex was toen populair, een rijwiel met hulpmotor heette dat.
Vanaf de zomer 1954 werd het de Adriaan Volkersingel. HVS archief
Tussen 1927 en 1953 bediende dokter Van Leeuwen vele Sliedrechtse patiënten. Zijn praktijk in Sliedrecht heeft hij van mei 1944 tot mei 1945 moeten onderbreken. In 1944 vluchtte hij voor de razzia’s van de Duitse bezetters. Zijn werk zette hij voort op andere wijze in een andere omgeving.
Dokter Van Leeuwen was een gezien man en bekend als een weldoener voor gezinnen die het financieel niet al te breed hadden. Hij had de goede gewoonte om de rekening aan te passen of in zijn geheel niet uit te schrijven wanneer hij wist dat de patiënt niet over voldoende geld beschikte.
Toen hij op gevorderde leeftijd zijn huisartsenpraktijk in 1953 beëindigde, werd van hem verteld dat hij meer dan een arts was. Vele Sliedrechters kenden hem als een vriend, een raadsman en een warm meelevend mens. Een arts wordt niet voor niets een huisarts genoemd, het is immers een vertrouwenspersoon.
Voorheen was de wijze waarop de huisarts zijn praktijk organiseerde een andere als vandaag de dag. Niet dat het minder is, maar het gaat wel anders. Bij de huisarts heeft men een afspraak op een bepaald tijdstip en doorgaans klopt dat aardig. Vroeger kon men in geval van nood zo ongeveer dag en nacht bij de huisarts terecht. Bij nood kan dat nog, maar buiten bepaalde tijden zal de patiënt zich moeten melden bij de hulppost. En er kan altijd nog 112 gebeld worden. Gelukkig werkt dat prima.
Tijden veranderen. Vroeger ging men naar het spreekuur en trof men vaak een volle wachtkameraan. ,,Achter wie ben ik?”, moest je dan vragen. In de wachtkamer ging dan een belletje om aan te duiden dat de volgende aan de beurt was. Als de persoon die voor jou was opstond, moest je opletten tot het volgende belsignaal ging.
De arts kende zijn klanten. Hij had een kaartenbakje waar de informatie instond van zijn patiënten. Meestal wist de arts alles uit z’n hoofd. Kom je nu bij de dokter dan gaat het gesprek deels via het toetsenbord, de computer en het beeldscherm.
Op de foto, rechts van doktor Van Leeuwen ziet u een boom, een plataan, geplant kort na WO II. De bomen die er eerst stonden zijn tijdens de oorlog opgestookt in kachels bij gebrek aan kolen.
‘t Schrijverke